در سال ۱۴۰۴، RNS از احیای یک آبانبار سنتی رهاشده در حاشیه زیستگاه یوزپلنگ در ذخیرهگاه زیستکره توران حمایت کرد؛ اقدامی که با هدف تقویت ظرفیت ذخیره آب در یکی از مهمترین زیستگاههای یوز آسیایی و در پاسخ به تشدید خشکسالی و کاهش منابع آبی انجام شد. در این پروژه، RNS صد درصد هزینههای مربوط به مصالح و نیروی انسانی را تأمین کرد.
این آبانبار در نقطهای قرار دارد که امکان جمعآوری روانآب ناشی از بارشها و سیلابهای فصلی را دارد. طی عملیات مرمت، بیش از ۶ متر مکعب گلولای از مخزن خارج شد، سقف و مسیر ورودی دوباره عایق و کاهگل شد، پلههای دسترسی احیا شدند و برای کاهش ورود رسوبات در آینده، یک حوضچه رسوبگیر نیز در بالادست ورودی ساخته شد.
مسیر هدایت آب که پیشتر بر اثر سیل تخریب شده بود نیز با استفاده از مصالح موجود در محل بازسازی شد تا آب دوباره به مخزن برسد.
این آبانبار با بیش از ۲ متر عمق و ظرفیت نزدیک به ۱۲ هزار لیتر، پس از آبگیری میتواند به عنوان منبع ذخیره برای آبرسانی اضطراری حیاتوحش و نیز پشتیبانی از فعالیت محیطبانان مورد استفاده قرار گیرد؛ ظرفیتی که پیش از این در آن نقطه وجود نداشت.
